Erfelijkheid en terugkerende symptomen binnen families

Erfelijkheid en terugkerende symptomen binnen families

Factoren die het DNA negatief beïnvloeden worden aan een volgende generatie doorgegeven waar de belasting meestal nog een tandje pittiger is. Zo werken  voeding en andere middelen die een voorgaande generatie heeft binnen gekregen door op de volgende generatie.

Neem als voorbeeld troostvoeding (vetrijk, suikerrijke voeding, maar ook exorfinen). Troostvoeding is voeding die ons in eerste instantie een fijn gevoel geeft. Het voedingspatroon van de moeder tijdens de zwangerschap, of daarvoor al, kan al invloed hebben op de werking van het beloningssysteem van haar kind. Deze kinderen zullen vaak ook neigen naar bepaalde voeding die in eerste instantie een gevoel van beloning geeft omdat het zorgt voor endorfine, een feel good beloningsstofje. Het zal mogelijk voeding weigeren wat niet meteen dit gevoel geeft.

Omdat juist bepaalde voeding ons in eerste instantie een beloning geeft, is er reden om er juist meer van te consumeren. Later volgt echter de blues omdat de cellen zich afsluiten voor bepaalde neurotransmitters door een overkil aan stoffen die op neurotransmitters als endorfine lijken. Zo kan er onder andere een tekort aan beschikbare dopamine ontstaan, wat een rol speelt bij ADHD problematiek.  Ook trekt toxische belasting  een wissel op onze kinderen. Ons neurotransmitter systeem kan van slag raken en onze darmflora uit balans. Enkele gevolgen hiervan zijn onrust in het lijf, depressieve gevoelens en verslavingsgedrag om een gebrek aan “feel good” stofjes te compenseren.

De kinderen die nu geboren worden zijn genetisch meer belast dan hun ouders als kind. In de eerste helft van de 20e eeuw werd veel minder troostvoeding gegeten. De generatie van nu dertigers en veertigers staat er al een stuk slechter voor…

Het over consumeren van voeding als pizza, kant en klaarmaaltijden, suiker, roomijs en tarweproducten kan de gevoeligheid voor beloningen verminderen en dit beïnvloed de genen van een volgende generatie. Het begint dus bij de ouders en in ieder generatie kunnen bepaalde factoren sterker naar voren komen.

We kunnen via BrainQ, BodyTalk en gerichte oefeningen stappen zetten om weer meer balans in het systeem te creëren.

Hyperactief, depri, gestrest, verslaafd, mogelijk zijn exorfinen jouw trigger!

Exorfinen zorgen er via activatie van endorfine en dopamine voor dat we ons ontspannen en prettig voelen. Op zich fijn, ware het niet dat ze na een tijdje toxisch kunnen werken en invloed kunnen hebben op onze gevoeligheid voor bepaalde neurotransmitters. Ten minste wanneer je niet over voldoende enzymen beschikt deze stoffen af te breken.

Wat zijn dat nu precies, exorfinen?

Het zijn opioïde stoffen die voorkomen in Bacteriën, schimmels maar ook in onze voeding. Ze komen voor in gluten(tarwe, rogge gerst, spelt, kamut en gerst), soja, zuivel en spinazie(minimaal). Producten die regelmatig worden geconsumeerd. Reden genoeg om eens te kijken of jij mogelijk moeite hebt om deze stoffen af te breken. Dat hoef je niet perse te merken aan een directe reactie van je lichaam. Dat is nu juist het lastige. Kregen we maar direct een signaal…

Hoe exorfinen op je systeem kunnen werken…

Om dit te begrijpen eerst even een uitleg over hoe neurotransmitters hun werk kunnen doen in je lijf. We nemen als voorbeeld endorfine, ons “feel good” hormoon.  Je lichaam maakt onder andere endorfinen aan om pijn te stillen, om een prettig gevoel te bewerkstelligen, ook tijdens de seks en het orgasme wordt dit stofje aangemaakt. Wanneer dit wordt aangemaakt is het niet meteen werkzaam. Hier is nog iets anders voor nodig. De endorfine moet opgenomen worden door een lichaamscel die over endorfinereceptoren beschikt (dit zijn de ontvangertjes op een cel, de toegang tot deurtjes naar de cel zou je kunnen zeggen). Alleen endorfinen kan hierop hechten en kan na toelating tot de cel geactiveerd worden.

Echter, exorfinen kunnen je systeem behoorlijk belazeren door een vermommingstruc. Dit gebeurt bij mensen waarvan het systeem te belast is met exorfine stoffen. De reden hiervan kan zijn overconsumptie en tegelijk een tekort aan enzymen om deze stoffen af te breken.

En, wat gebeurt er dan? Die exorfinen vermommen zich als endorfinen, je cel denkt : “hé endorfinen, mmm lekker, kom maar!” En deze vermomde endorfinen gaan op de receptoren zitten die eigenlijk niet voor hen bedoeld zijn. En de receptor wordt nog geactiveerd ook, beloning voor slecht gedrag zou ik zeggen..

Maakt dit wat uit? Ja, zeker! In eerste instantie werkt dit verslavend, want je krijgt een beloning, dat voelt wel even goed. Een broodje kaas eten is een extra beloning (zuivel en gluten). Ten minsten in eerste instantie…

Omdat je lijf vol zit met deze exorfinen, ze worden namelijk niet goed afgebroken, is dit een beetje “too much” voor de cellen. Ze worden overbelast. Tsja, wat gebeurt er als je vaak tegen een kind schreeuwt, op een gegeven moment hoort hij of zij je niet meer. En sluit zich er voor af. Dat doen je cellen ook bij overbelasting. De receptoren op de cellen worden minder gevoelig. Dus ook voor de niet vermomde echte endorfinen.  Gevoeligheid voor “normale” beloningen neemt af. Je cellen reageren niet meer zo snel …. En dan bestaat het gevaar dat je op zoek gaat naar iets sterkers om toch dit gevoel te bewerkstelligen:  Op weg naar verslaving..

Verslaving

We kunnen grijpen naar suiker en andere “troostvoeding”, chips, pizza, eetstoornissen ontwikkelen, alcohol of drugs gaan gebruiken, buitensporig seksueel gedrag gaan vertonen, veel gaan gamen, porno verslaafd raken, etc. Iets voor de “kik” om het zo maar eens te zeggen. Zo probeer je je afgenomen geluksbeleving te compenseren. En indien je niet verslaafd raakt bemerk je wellicht een afgenomen geluksbeleving, stress, moeite met het verwerken van prikkels en/of vermoeidheid. Een combinatie van beiden is ook gangbaar.

Omdat je beloningssysteem overbelast is geraakt kun je minder beloning ervaren. Klachten die verband houden met een uitgeput beloningssysteem zijn: ADD en ADHD, vermoeidheid, burn-out, CVS, depressie, stress en stressgevoeligheid, verslavingen en verslavingsgevoeligheid, fibromyalgie en psychoses. Ook zie je bij veel mensen met autisme een overbelast beloningssysteem.

Joy of Life heeft gebruik gemaakt van een bron voor het schrijven van dit blog : Exendo.be

Wil je ondersteuning voor jezelf of jouw kind? Bij Joy of Life kijken we via een neurotransmittertest en BodyTalk wat de onderliggende triggers zijn voor  klachten en stimuleren we je lijf dit in balans te brengen.